• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • https://www.facebook.com/eglencelitarih?ref=bookmarks
  • https://plus.google.com/+Eglencelitarihtarih
  • https://twitter.com/Eglenceli_Tarih









Sayfa Yönelendirme
Anket
eglencelitarih.com'u arkadaşlarınıza da önerir misiniz?
Vahdettin Hain mi?

Son zamanlarda tarihin çarpıtılmaya çalışıldığına, hep birlikte şahit oluyoruz. Bu konulardan belki de en çok bilineni, Padişah Vahdettin'nin faaliyetleridir. Kimi tarihçiler bir kahraman portresi çizerken, kimi tarihçiler ise vatana ihanet etmiş bir lider portresi çiziyor. Bu yazımda yayınlayacağım bazı belgeler sayesinde, meselenin çarpıtılmaya çok müsait olduğuna bizzat şahit olacaksınız.
Vahdettin ile ilgili en çok tartışılan konulardan birisi, vatana ihanet edip etmediği meselesidir. Padişah kendisinin vatana ihanet etmediği gibi Mustafa Kemal'i Yunanlıların üzerine gönderdiğini iddia ediyor, ve bunu duygu yüklü bir üslub ile ifade ediyor;

''Bugün içinde bulunduğum ve hak etmediğim düşmanlıktan rahatlık ve mutluluk duyuyorum.Bu, bana huzur da getiriyor. Eğer yaşarsam ve mücadeleden muzaffer çıkarsam, ‘bir kötülüğe batıp çıkmıştım’ diye teselli bulacağım. Düşmanlığa karşı mücadelenin yoğun, acı verici ama dayanılmaz olmadığına inandığım için kendimi feda ederek çok sevdiğim memleketimi kurtarmış olmaktan mutluluk duyacağım. Memleket sevgim bana, İstanbul düşman süngüleri altındayken Mustafa Kemal Paşa’yı Yunanlıların üzerine göndermek gibi ağır bir kararı aldırarak iláhi bir mutluluğun da zevkini tattırdı."(Murat Bardakçı, Hürriyet, 25 Temmuz 2005)

Vahdettin'in vatana ihanet etmediğine delil olarak, öne sürülen belgelerden bir tanesi de, Mustafa Kemal Atatürk'ün Falih Rıfkı'ya anlattıklarıdır. Falih Rıfkı'nın anlattıkları çok önemlidir, öyle ki Vahdettin ile ilgili yazılmış, pek çok kitap ve makalede en önemli belgelerden birisi olarak değerlendirilir. Ama pek çok tarihçi, bazen iyi niyetli olarak, bazense kötü niyetle, Mustafa Kemal Atatürk'ün bu konu hakkındaki yazdıklarını sansürlerler. Mustafa Kemal Atatürk, Falih Rıfkı'ya şunları anlatmıştır:

"Yıldız Sarayı'nın ufak bir salonunda Vahdettin'le âdeta diz dize denecek kadar yakın oturduk. Sağında, dirseğini dayamış olduğu bir masa ve üstünde bir kitap var. Salonun Boğaziçi'ne doğru açılan penceresinden gördüğümüz manzara şu: Birbirine paralel hatlar üzerinde düşman zırhlıları! Bordalarındaki toplar sanki Yıldız Sarayı'na doğrulmuş! Manzarayı görmek için oturduğumuz yerlerden başlarımızı sağa sola çevirmek kâfi idi. Vahdettin hiç unutmayacağım şu sözlerle konuşmaya başladı: 'Paşa paşa, şimdiye kadar devlete çok hizmet ettin, bunların hepsi artık bu kitaba girmiştir (elini demin bahsettiğim kitabın üstüne bastı ve ilâve etti tarihe geçmiştir.' O zaman bunun bir tarih kitabı olduğunu anladım. Dikkatle ve sükûnla dinliyordum: 'Bunları unutun,' dedi, 'asıl şimdi yapacağın hizmet hepsinden mühim olabilir. Paşa paşa, devleti kurtarabilirsin!' Bu son sözlerden hayrete düştüm. Acaba Vahdettin benimle samimî mi konuşuyor? O Vahdettin ki ecnebi hükûmetlerin yüzüncü derece âletleriyle temas arayarak, devletini ve saltanatını kurtarmaya çalışıyordu, bütün yaptıklarından pişman mı idi? Aldatıldığını mı anlamıştı? Fakat böyle bir tahminle başka bahislere girişmeyi tehlikeli addettim. Kendisine basit cevaplar verdim: 'Hakkımdaki teveccüh ve itimada arz-ı teşekkür ederim. Elimden gelen hizmette kusur etmeyeceğime emniyet buyurunuz.' Söylerken, kafamdaki muammayı da halletmeye uğraşıyordum. Çok iyi anladığım, veliahtlığında, padişahlığında, bütün his ve fikirlerini, temayüllerini tanıdığım adamdan nasıl yüksek ve asil bir hareket bekleyebilirdim? Memleketi kurtarmak lâzımdır, istersem bunu yapabilirmişim. Nasıl? Hemen hüküm verdim:

Vahdettin demek istiyordu ki hiçbir kuvvetimiz yoktur. Tek mesnedimiz İstanbul'a hâkim olanların siyasetine uymaktır. Benim memuriyetim, onların şikâyet ettikleri meseleleri halletmektir. Eğer onları memnun edebilirsem, memleketi ve halkı bu siyasetin doğru olduğuna inandırabilirsem ve bu siyasete karşı gelen Türkleri uslandırırsam, Vahdettin'in arzularını yerine getirmiş olacaktım. 'Merak buyurmayın efendimiz,' dedim, 'nokta-i nazar-ı şahanenizi anladım. İrade-i seniyeniz olursa hemen hareket edeceğim ve bana emir buyurduklarınızı bir an unutmayacağım.' 'Muvaffak ol!' hitab-ı şahanesine mazhar olduktan sonra, huzurundan çıktım. ''

Mustafa Kemal Atatürk'ün bu ifadeleri, onun resmi olarak ifade edilmiş, Samsun'a gönderilme amacı ile uyuşuyor. Bilindiği üzere Mustafa Kemal Samsun'a Samsun'da Rum çeteleri ve Türk halkı arasında meydana gelen çatışmaların sonlandırılması için görevlendirilmişti. Mustafa Kemal Atatürk bu konuda şunları söyler: " Her ne olursa olsun, benim İstanbul'dan uzaklaşmamı isteyenlerin buldukları gerekçe: Samsun ve çevresindeki düzensizliği yerinde görüp, önlemek için Samsun'a kadar gitmek"

Şuan iki farklı iddia ile karşı karşıyayız. Vahdettin, Mustafa Kemal Atatürk'ü Yunanlıların üzerine gönderdiğini iddia ediyor, Mustafa Kemal Atatürk ise,asayiş olayları yüzünden gönderildiğini iddia ediyor. Bu durum tarihin bazı çevreler tarafından çarpıtılmasını müsait hale getiriyor. Bu noktada, bazıları Vahdettin'e bazıları ise Mustafa Kemal Atatürk'e inanmayı tercih edebilirler. Hiç şüphesiz ki biz böyle yapmayacağız. Farklı belgelere başvuracağız. Bu noktada Vahdettin'in özellikle İngilizler ile olan ilişkileri, belirleyici olacaktır.

Vahdettin, Mondros Mütarekesi ile ilgili olarak şunları söylemiştir: “Bu şartları, çok ağır olmalarına rağmen, kabul edelim. Öyle tahmin derim ki, İngilizlerin doğuda asırlarca devam eden dostluğu ve lütufkâr siyaseti değişmeyecektir. Biz onların hoş görüsünü daha sonra elde ederiz.”

Vahdettin 24 Kasım 1918 tarihinde, Daily Mail gazetesi muhabiri G. Ward Price ile görüştü bu görüşmes sırasında söyledikleri, onun ülkenin geleceğini tamamen İngilizlerin insafına bıraktığını gösteriyordu: “İngiltere’de, öteden beri Türklere karşı mevcut dostluk duygularını, I. Dünya Savaşı başladığı zaman hemen yok olmuş değildir. Fakat, Ermenilerin öldürülmeleri, İngilizlerin Türkiye’ye karşı duygularında derin bir değişiklik meydana getirmiştir. Bu kötülükler kalbimi yaralamıştır… Adalet, çok geçmeden yerini bulacaktır. İngiliz milletine kuvvetli sevgi ve hayranlık duygularımı, Kırım Savaşı’nda İngilizlerin müttefiki olan babam Sultan Abdülmecit’ten miras aldım. Şimdi, bu sebepten, memleketim ile Büyük Britanya arasında öteden beri var olan dostane ilişkileri yenileyip, kuvvetlendirmek için elimden geleni yapacağım…
Vahdettin'in bu söyledikleri, onun direniş fikrine inanmadığını, Kurtuluş'un İngilizler ile iyi ilişkiler kurmaktan geçtiğini gösterir. Bu gerçeği, Şefik Paşa'nın 15 Nisan 1919 tarihinde İzmir'de halka hitaben okuduğu, Padişah'ın bildirisinde de görebiliriz:

"Galip devletlerle yapılan mütareke, millet ve milletin selamet ve eminyeti için elzemdir.İşgal kuvvetleriyle iyi münasebet tesis olunarak, bunların memlekete medeniyet, halka refah getireceklerini, bu itibrla, gelecek yabancı işgal kuvvetleri hangi din ve millete mensup olurlarsa olsunlar, kendilerine karşı Türk misafirperverliğine yakışır bir tarzda karşılanmaları lüzumu, şunun veya bunun tahrik teşvik ve iğfaline kapılarak bu misafirlere karşı herhangi suret ve şekilde muhalefet ve muhasamata girişilmemesi..."

Bilal Şimşir, çok önemli olan araştırmasında, Padişah'ın yaptığı görüşmeler hakkında önemli belgeler yayınlamıştır. O belgelerden bazılarını şu şekilde özetleyebiliriz:

21 Mart 1921 günü Vahidettin’le görüşen Rumbold’un raporunda geçen dikkat çekici ifadelere göre;

“Padiahın, Ankara liderlerini şikayet ettiği… tahtını tehlikeye sokmaya, otoritesini azaltmaya kalkıştıklarını söylediği… Rumbold’un Türkiye’nin Padişah etrafında birleşmesini istediklerini belirttiği… Padişahın, M. Kemal ve yanındakilerden ‘eşkiyalar’ diye söz ettiği, Türk olmadıklarını iddia ettiği… Vahidettin’in, son olarak kendisinin büsbütün çaresiz ve yalnız olduğunu, ancak onurunu ve tahtının çıkarlarını, bir avuç eşkiyaya teslim etmek istemediğini söylediği…” (B.N. Şimşir, İngiliz belgelerinde, 3. C., s. LXXX vd./262)

23 Mayıs 1921 günü Vahidettin’le görüşen Rumbold’un raporundan;

“Padişahın Anakara liderlerini suçladığı… Kişisel emeller peşinde koştuklarını, Bolşeviklerle anlaştıklarını söylediği… Böyük devletlerin arabuluculuk değil, baskı yapmalarını isdtediği… Trakya’da bir tampon devlet kurulmasını önerdiği….” (B.N. Şimşir, İngiliz Belgelerinde, 3. C., s. xCII/329; Jeschke, İng. Belgeleri, s. 162)

Görüldüğü gibi Padişahın vatanı kurtarmak gibi bir amacı yok, üstelik bu yönde çalışmalar yapanlara dahil çok ağır ifadeleri var ve büyük devletlerin Ankara'ya baskı yapmasını dahi istemiş. Ama bazı tarihçiler bu belgeri de farklı bir şekilde yorumluyorlar, onların iddiasına göre İngilizlere karşı bir komplo kurulmuş, padişah sürekli Ankara'yı desteklerken, İngilizlere karşı da iyi davranıyor.Her ne kadar bu dayanaksız gözüken bir iddia olsa da, objektif olmak gayesi gereği bu iddialara karşı bir belge daha kullanmamız gerekiyor. Son olarak sizlere aktaracağım belge Sultan Vahdettin’in ABD Başkanı’na İletilmek üzere Yazdığı 13 Mart 1924 Tarihli Mektup. Padişah bu mektubu, San-Remo'da sürgünde bulunduğu sırada yazıyor.

"Amerika Cemâhir-i Müttefikiye Reisi Mösyo Coolidge Cenabları’na;
Siyasi olayların ve gelişmelerin tüm iç yüzünü, hangi nedenlerden dolayı Saltanat merkezimi geçici bir süre için terk etmek zorunda kaldığımı biliyorsunuz. Bu konuda ayrıntılı bilgi sunmayı gereksiz görüyorum.
Bu süresiz uzaklaşmanın, babadan kalma sahip olduğum Saltanat ve Hilafet makamından vazgeçtiğim anlamına gelmeyeceği açıktır. Ankara Meclisi gibi bir isyancı fitnenin bu konuda alacağı tüm kararların geçersiz olacağını bildiririm. Şöyle ki; İslam Hilafetinin Osmanlı Saltanatından soyutlanması ve ayrılması ve Hilafetin tümüyle kaldırılması dini, kavmiyeti, vatanı belirsiz ve karışık askerlerden ve öteki sınıflardan oluşan küçük bir şer zümresinin kısmen zorla ve kısmen bilgisizlik ve gafletle yönlendirdiği beş-altı milyonluk Türk kavminin yetki alanı içinde değildir. Bu ancak tüm İslam dünyasınca atanan uzman kişilerden oluşan bir meclisin toplanması ve tüm din bilginlerinin ortak kararı ile çözümlenecek büyük bir evrensel sorundur. İslam bilginlerinin bildiği üzere şeriata aykırı kararlar herhangi makamdan olursa olsun sonuçsuz kalmaya mahkûmdur. Bundan başka bu durumun, içinde bulunulan koşullarda İslam dünyasında sonuçları pek vahim olabilecek büyük bir heyecana yol açacaktır. Ayrıca gelişmiş ülkelerin iç güvenliklerine de büyük bir etki yapacaktır.
Hanedanımın ileri gelenleri aleyhinde Ankara meclisi tarafindan kabul edilen sürgün ve kovma, emlakine ve bireysel mallarına el koyma gibi haksız kararları hanedanımın bireylerini, insan ve kişilik haklarından soyutlar mahiyettedir. Bu konuda yüce kişiliğiniz ve cumhuriyet hükümetiniz tarafindan olanaklar ölçüsünde yapılabilecek yardımları pek değerli sayacağımı açıklamaya gerek yoktur.

Bu vesile ile sağlıklı olmanızı yüce haktan niyaz eylerim.''

Padişah mektubunda da belirttiği gibi, Ankara hükümetini bir kurtarıcı değil, isyancı bir fitne olarak görmeye ilk baştaki gibi devam etmektedir, Padişah Rumbold’a ifade ettiği gibi Ankara hükümetini Türk kabul etmiyor kavmi belirsiz ifadesini kullanıyor, Padişah Türkiye'nin iç işlerine başka bir ülkenin müdahale etmesinde sakınca görmüyor ilk başta sergilediği tutum gibi. Yani İddia edildiği gibi padişah İngilizlere karşı bir komplo kurmuyor, aksine Padişah'ın bütün hareketleri ilk başta neyse sonra da aynı. Padişah gizli gizli vatanı kurtarmaya çalışmıyor belgelerden de anladığımız kadarıyla kendi tahtını kurtarmaya çalışıyor.

Mustafa Kemal Atatürk'ün sözlerini samimi buluyoruz, çünkü bir yanda tahtını kurtarmaya çalışan bir padişah diğer tarafta,halkı ile bütün olmuş ülkesini kurtarmış bir lider var. Mustafa Kemal Atatürk'ün Paşa paşa sözleri ile ilgili değerlendirmesini samimi bulup bulmadığı kararını okuyucular olarak sizler vermelisiniz ama bir gerçek var ki, Padişah hiç bir zaman Milli mücadeleyi desteklemiyor.Bunun aksini iddia edenler ilk başta yayınladığımız belgeyi ve Atatürk'ün anısından bir kısmı kırparak yayınlıyorlar. Olabildiğince objektif anlatmaya çalıştım kararı yine de siz vermelisiniz.

eglencelitarih.com


Paylaş |                      Yorum Yaz - Arşiv     
7957 kez okundu

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın