• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • https://www.facebook.com/eglencelitarih?ref=bookmarks
  • https://plus.google.com/+Eglencelitarihtarih
  • https://twitter.com/eglencelitarih
Oğuz ve Türkmenler'de Avcılık
Oguz ve Türkmen boyları, hayvancılıgın yanı sıra, avcılıkla da meşgul olmuşlardır. Bu ilgi, genel olarak av hayvanı etine duyulan ihtiyaç oranında göçebe ve yan göçebelerin ana meşgalesi durumundaydı. Orta Çağ kaynaklarının verdigi bilgilerin incelenmesi, bizi böyle bir sonuca götürmektedir. IX. Yüzyıl müelliflerinden Yakübi, bütün göçebe Türkler'de - bunlar arasında Oğuzlar da yer almaktadır-'her şeyden çok yabani hayvan etine büyük ilgi' duyulmaktaydı, diye yazacaktı. Cahiz'in eserinde, IX. Yüzyılda Türkler'in kullandıgı av yöntemleri ile ilgili ilginç bilgiler bulunmaktadır. Ona göre, Türkler, savaş esnasında bile avcılık yapmayı çok severlerdi. "Onlar yanlarına tay ve kısrak alarak ava çıkarlardı. Avcı, eğer o gün şanssız gününde ise kısrak sütü ile beslenir veya atı keserdi. Türkler at üzerinde yabani hayvanları takip ederler, her türlü kuşu okla avlarlardı. Türkler, at etinden hazırlanmayan yemekten zevk almazlardı"

Eski Türklerde Avcılık


X-Xl. Yüzyıl kaynaklarında, Oğuzlar'ın avcılıkla uğraştıkları kaydedilmektedir. Mesüdi, Türk dilli bozkır halklarının aladoğan ve karga yediklerini ve onların avdan başka bir meşguliyederi olmadığını belirtiyor. Idrisi'nin eserinde, X. Yüzyıl Oğuz boyları arasında kürklü hayvan avcılarından söz edilmektedir. Yayık, Emba ve Güney Ural Dağı eteklerinde oturan Oğuzlar, kunduz ve bozkır tilkileri avlıyorlardı. Çok pahalı derisi olan kırmızı tilkiler, avcıların adeta gözdesiydi. Orta Çağ kaynakları, Selçuklu birliğini oluşturan göçebe boylar arasında avcılık yapıldığına dair bilgiler içermektedir. Ibn Hassül, Xl. Yüzyılda Türkler'in Selçuklular'dan söz edilmektedir- av etini çok sevdiğinden bahsetmektedir.

Göçebe Türk avcısı, av esnasında son derece sabırlıydı ve özellikle de avının hareketlerini ve davranışlarını takip ederken büyük dayanıklılık sergilemekteydi.  Selçuklu boyları, kuş ve yabani hayvan avında şahin, kartal ve av köpekleri kullanıyorlardı. Av şahinleri arasında, hala Türkmen avcıları tarafından da kullanılan "balaban" veya "itelgi", en dayanıkiısı olarak biliniyordu.  Anlaşılacağı gibi avcılık, X-XIII. Yüzyıllar arasında, Oğuz ve Türkmen ekonomisinde kendi başına bir alan oluşturmuyordu. Göçebe ve yarı göçebe Oğuz boyları, avcılıkla uğraşmışlardı. Muhtemelen, Hazar Denizi'nin doğu kıyılarında, Oğuz kökenli bir grup deniz avcısı pelikan ve şahinle avcılık yapmakla yakından ilgilenmişlerdi. Özellikle, fakir Oğuz ve Türkmenler arasında avcılık büyük önem taşıyordu.

Alıntı: S.G Agacanov, Oğuzlar

Paylaş |                      Yorum Yaz - Arşiv      1315 kez okundu

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın